Na Saharze mieszkały kiedyś 12-metrowe węże morskie

Największe żyjące kiedykolwiek na Ziemi węże morskie i sumy zamieszkiwały w przeszłości obszar dzisiejszej Sahary - wynika z nowej publikacji, która zawiera pierwsze rekonstrukcje wymarłych morskich gatunków zamieszkujących w przeszłości transsaharyjski szlak morski (ang. Trans-Saharan Seaway) - informuje "The Guardian".

Aktualizacja: 12.07.2019 18:34 Publikacja: 12.07.2019 14:31

Na Saharze mieszkały kiedyś 12-metrowe węże morskie

Foto: American Museum of Natural History 2019

arb

Morze istniejące na obszarach dzisiejszej Sahary miało ok. 50 metrów głębokości i zajmowało powierzchnię ok. 3 tys. km2. Morze znajdowało się na terenie, na którym dziś znajduje się największa na świecie pustynia.

Osad morski, który pozostał na tych terenach, zawiera skamieliny, które pozwoliły naukowcom stworzyć obraz organizmów żywych, zamieszkujących ten region od 100 do 50 milionów lat temu.

Jak czytamy w "The Guardian" w tym okresie piaszczyste dziś północne Mali wyglądało "bardziej jak współczesne Portoryko" - twierdzi Maureen O'Leary, paleontolog kierująca pracami zespołu badawczego rekonstruującego wygląd organizmów żywych zamieszkujących w przeszłości ten obszar.

Przez ok. 50 mln lat w istniejącym na terenie dzisiejszej Sahary morzu miały występować mierzące ok. 1,6 metra okonie, ponad 12-metrowe węże morskie i 1,2-metrowe ryby z rzędu Pycnodontiformes. Naukowcy uważają na tej podstawie, że w późnej Kredzie i wczesnym Paleogenie zwierzęta doświadczały gigantyzmu.

Biolodzy zajmujący się ewolucją od dawna dyskutowali o zjawisku wyspowego gigantyzmu, dotyczącego gatunków, które żyły na niewielkich wyspach i czasem osiągały olbrzymie rozmiary, prawdopodobnie ze względu na to, że miały dostęp do dużej ilości żywności lub nie były zagrożone przez drapieżniki.

- Przedstawiamy hipotezę, że być może wyspowy gigantyzm jest adekwatny również w przypadku "wodnych wysp" - mówi O'Leary.

Znalezione na terenie Sahary skamieliny pozostają własnością Mali, ale zostały wypożyczone Amerykańskiemu Muzeum Historii Naturalnej w celu przeprowadzenia badań naukowych.

O'Leary zwraca uwagę, że fakt, iż Sahara była niegdyś pod wodą pokazuje, że w przeszłości doszło do zmian klimatycznych i podniesienia się poziomu mórz, co powinno skłonić do myślenia osoby zaprzeczające zmianom klimatu.

- Mamy nadzieję, że dzięki zrozumieniu tych historycznych przykładów, w toczącej się obecnie dyskusji ludzie będą bardziej skłonni zaakceptować, że to, co mówią im naukowcy, jest prawdą - i nie tylko jest prawdą, ale również są historyczne przykłady znacznie większej skali zmian na (naszej) planecie - dodaje.

Morze istniejące na obszarach dzisiejszej Sahary miało ok. 50 metrów głębokości i zajmowało powierzchnię ok. 3 tys. km2. Morze znajdowało się na terenie, na którym dziś znajduje się największa na świecie pustynia.

Osad morski, który pozostał na tych terenach, zawiera skamieliny, które pozwoliły naukowcom stworzyć obraz organizmów żywych, zamieszkujących ten region od 100 do 50 milionów lat temu.

Pozostało 81% artykułu
Archeologia
Co archeolodzy znaleźli w podziemnym tunelu w Gucin Gaju?
Archeologia
Pompeje wciąż niepoznane. Archeolodzy odkryli szczątki kolejnych ofiar erupcji Wezuwiusza
Archeologia
Wybrzeże Anatolii. Złoty skarb odkryty w ruinach starożytnego Notion
Archeologia
Tajemnica dziwnej mumii rozwiązana. "Kobieta Krzycząca" umierała w cierpieniu
Materiał Promocyjny
Wpływ amerykańskich firm na rozwój polskiej gospodarki
Archeologia
Wandal w Pompejach. Kazachski turysta zniszczył mur Domu Ceii